Categorie: "Kerstverhaal"

Kerstverhaal (13) – Het geheim van de Kerstman

 

Terwijl de open haard gezellig knetterde, en de geur van de kerstkoekjes die de hamsters aan het bakken waren het hele huis vulde, vertelde Waldemar de Weimaraner met gedragen stem het geheim van De Kerstman aan het kleine rode katje…

'De Kerstman woont op de Noordpool en komt elk jaar naar ons toe om cadeautjes uit te delen aan de mensenkinderen. Dat doet hij 's nachts en ik kan je wél vertellen dat dat een buitengewoon vermoeiende en tijdrovende taak is. Ook een ondankbare taak soms… Mensenkinderen kunnen extreem lastig zijn, zoals ieder huisdier maar al te goed weet!'

'De Kerstman moet zichzelf echt in acht nemen en zijn energiehuishouding goed in de peiling houden, anders redt hij het nóóit: al die pakjes op het juiste moment bij de juiste kinderen bezorgen! En in tegenstelling tot Sinterklaas, die over een heel legertje Pieten en hulpsinterklazen beschikt, moet De Kerstman alles helemaal in zijn eentje doen. Dat WIL hij ook, hoor, hij neemt nooit hulp aan van anderen… Wel heeft hij in het verleden met verschillende vervoermiddelen geëxperimenteerd, om te kijken wat voor hem het meest efficiënt  was…' 

'Maar dat koetsje met die witte schimmel schoot niet voldoende op, want de schimmel slipte steeds met zijn hoeven in de sneeuw en raakte erg snel afgeleid…'

'Het vliegtuigje vond-ie zelf toch wat onveilig…'

'Vervolgens probeerde hij eens een reebokje uit, maar helaas had dit aimabele diertje nét niet voldoende trekkracht…'

'Daarna twee edelherten. Die gingen wel lekker snel, maar hadden nét iets te veel kapsones… Dat werkte ook niet altijd even makkelijk.'

'Uiteindelijk bleken vliegende rendieren toch verreweg de beste optie.


Maar in de loop der tijd is gebleken dat het voor De Kerstman vooral heel belangrijk is dat hij gedurende zijn werkbezoek aan de mensen op het juiste logeeradres verblijft. Dus NIET -zoals Sinterklaas en zijn losgeslagen Pietenbende- in een luxe suite van het Americain Hotel in de Grote Zondige Hoofdstad! Want dan zou hij onafgebroken worden lastiggevallen door paperazzi en fans. Maar HIER, bij ons, in het dierenhuis kan hij zijn focus en concentratie op het juiste peil houden en gewoon zichzelf zijn zonder poespas…'

'Dus vandaar dat De Kerstman elk jaar onze gast is, snap je?'

(Wordt vervolgd…) 

Wil je het Kat en Hond-kerstverhaal in de juiste volgorde lezen? Klik dan nu op Kerstverhaal (14) – De oogjes vallen dicht… of begin bij het begin: Kerstverhaal (1) – Een estafettevertelling…

Kerstverhaal (12) – Kleine rode vondeling snapt het niet…

'Maar…maarmaarmaar…wie is toch die geheimzinnige loozjee waar iedereen het steeds maar over heeft?' , vroeg kleine rode vondeling zich vertwijfeld af.

 'Ik snapt der helemaal niks van!!!'

Waldemar de Weimaraner keek vertederd neer op het kleine rode katje. '

Ach gossie, dat weet kleine rode vondeling nog niet!  Logisch, je bent ook nog maar zo kort op deez' aard. Kom maar even bij mij in de mand liggen, jochie, dan zal ik het je uitleggen…' 

En terwijl kleine rode vondeling zich in de grote mand behaaglijk tegen het gestroomlijnde taupekleurige hondenlichaam aan vlijde, zijn rode staartje netjes rond het kleine lijfje gekruld, trok Waldemar vanonder zijn geruite deken een stoffig fotoalbum tevoorschijn…

Met donkerbruine stem begon hij zijn verhaal…

'Kijk eens hier, mijn kind, dit is een van de eerste foto's die ooit van onze gast zijn gemaakt…' 

Kleine rode vondeling staarde niet-begrijpend naar de oude zwartwitfoto. 'Een bejaarde man met een lange witte baard… Moet ik die kennen?'  Waldemar snoof. 'Eh…wacht even! Ik weet het al! Is het soms…Sinneklaas?' 

'
Dat is helemaal nog niet zo slecht gegokt, knulletje', prees Waldemar. ' Het is De Kerstman! Kijk, hier zie je een meer recent portret, waarop je kunt zien dat ik persoonlijk goed bevriend ben met De Kerstman…'

   

(Wordt vervolgd…) 

Wil je het Kat en Hond-kerstverhaal in de juiste volgorde lezen? Klik dan nu op Kerstverhaal (13) – Het geheim van de Kerstman of begin bij het begin: Kerstverhaal (1) – Een estafettevertelling…

Kerstverhaal (11) – Demonteren doe je zó…

'Goed idee, Moor' , sprak de directeur op enigszins verveelde toon. 'Maar gaan we niet doen. Dit trekt juist persmuskieten áán en voor je het weet gaan we het hele wereldwijde web over met onze zijgevel. Dat moeten we niet hebben. Daar is onze logé ook niet mee gediend. Ik wil dat die tekst binnen nu en een half uur van de gevel is verwijderd. Pim, doe jij dat even…'

Pim was zo'n beetje het manusje van alles in het dierenhuis. Een immer goedgemutste gele hond van onbestemde afkomst, altijd bereid om iedereen overal mee te helpen. Hij mocht zichzelf graag met een moeilijk mensenwoord 'aamaanuwenzis' noemen, ook al wist niemand wat dat was. Gaf verder niks, als Pim het maar wist.

 

'Ga ik meteen voor je regelen, directeur!' , begon Pim dienstbaar. ' Alleen…eh…ik weet niet of ik die lastige ijzerdraadjes wel los krijg met mijn grote poten. Misschien dat de cavia me daar even bij kan assisteren, of anders één van de hamsters…?' 

 

'De hamsters zijn kerstkransjes aan het bakken. De cavia heeft te diep in zijn glühweinglaasje gekeken en ligt nu z'n roes uit te slapen in 't zaagsel. Geen fraai gezicht, dat kan ik je verzekeren,'  klikte Henk de Huisrat met schelle piepstem. ' Maar ik heb ook hele fijne bijtspijkers! Wil ik mijn eigen even nuttig maken…?' 

  

Zo gezegd, zo gedaan! Met vereende krachten hadden Pim en Henk het gewraakte tekstgedeelte binnen no time gedemonteerd en konden alle dieren in het huis weer opgelucht verder met hun Kerstbezigheden.

(Wordt vervolgd…)

Wil je het Kat en Hond-kerstverhaal in de juiste volgorde lezen? Klik dan nu op Kerstverhaal (12) – Kleine rode vondeling snapt het niet… of begin bij het begin: Kerstverhaal (1) – Een estafettevertelling…

Kerstverhaal (10) – Een schokkende tekst

'Neuk Kerstmis???'  De directeur en directrice wisten niet wat ze hoorden en legden hun oortjes plat in de nek van pure verontwaardiging. Wie verzint er nou zoiets? Had Zeurkat hier een punt of zat hij maar wat uit z'n gestreepte nek te kletsen? 

' Kom op, we gaan kijken!', bitste de directrice, waarop ze met licht opgezette staart naar buiten beende. En inderdaad…

Waar op normale gevels in deze tijd van het jaar een warmhartige kerstwens prijkt, stond op het dierenhuis in lichtgevende tuinslang-koeienletters een alleszins aanstotende verwensing te lezen. In het Engels weliswaar, maar toch…

Zelfs Dieetsiamees, die normaalgesproken heel vet kon lachen om een schuine mop, viel even helemaal stil van pure ontzetting…

'Welke idioot heeft dit op z'n geweten!?' , blies de directrice buiten zinnen van woede. Alle honden en katten begonnen nu opgewonden door elkaar heen te praten. Wie had die kerstverlichting buiten opgehangen? De jongens van de Technische Dienst toch? Ja toch zeker? Of niet soms?

Dirk-Jan, het Hoofd van de Technische Dienst, werd erbij geroepen.

'Ja ho effe', gromde Dirk-Jan. ' DAT is lekker makkelijk! De Technische Dienst een beetje de schuld geven! Mijn jongens en ik zorgen alleen maar dat alles het DOET, ja! Tenk joe very muts! Wij hebben helemaal geen tijd om al die zooi ook nog es tegen de gevel aan te spijkeren. Hier zit vast een hond achter, wedden?' 

'Ja ho effe!' , beet Mopshond assertief terug. ''Waarom nou weer een hond?! Lekker makkelijk, zeg! Het moge toch overduidelijk zijn dat dit een TYPISCHE kattenstreek is. Zoiets ongelooflijk ongepasts kan alleen maar aan een verdorven kattenbrein ontsproten zijn!'

 

Na heel veel gedoe en verdachtmakingen wezen uiteindelijk alle vingers naar Moortje, die in haar kerstpakje verveeld op bed lag.

 

'Klopt', gaf Moortje niet zonder trots toe. 'IK heb die tekst bedacht. Maar hee, wèl met een goeie reden! Het is om de pers op een dwaalspoor te brengen. Een afleidingsmanoeuvre! We willen toch niet dat onze geheime logé straks te veel in de gaten loopt? Hmm? Me dunkt, hij heeft het al moeilijk genoeg zónder al die hijgerige SBSers en RTLers in zijn nek…' 

(wordt vervolgd…)

Wil je het Kat en Hond-kerstverhaal in de juiste volgorde lezen? Klik dan nu op Kerstverhaal (11) – Demonteren doe je zó… of begin bij het begin: Kerstverhaal (1) – Een estafettevertelling…

Kerstverhaal (9) – Speciale versieringen…

Met opgeheven staarten maakte de directie een laatste inspectieronde langs alle kerstbomen en seizoensversieringen in huis.

 

Innig tevreden liet de directrice weten: 'Ik vind het buitengewoon sfeervol dat jullie je aan het bekende thema hebben gehouden…'

En dat hadden de bewoners van het dierenhuis ook gedaan. Er was een speciale hondenboom…

En een exclusieve poezenboom…

Waarvoor Anitapoes zelf eigenpotig gevoelige decoraties had gebreid…

Zelfs de immer opdringerige hamsters mochten dit jaar gewoon mee-kerstfeesten, zo stelde de directrice likkebaardend vast…

  

 En als de hamsters mee mochten doen, dan gold dat uiteraard óók voor de cavia. Want gelijke monniken, gelijke kappen…

 

Ook aan de buitenboel was gedacht…

Wat natuurlijk buitengewoon op prijs werd gesteld door de bewoners van de buitenboel…

Maar opeens stak Zeurkat zijn vinger op. 'Zeg het maar, Zeurkat, wat heb je op je lever?', zei de directeur. 'Nou…eh…ik wil niet vervelend zijn', begon Zeurkat voorzichtig. De honden en katten begonnen alvast een beetje te grinniken. Zeurkat was immers ALTIJD vervelend , het was alleen maar reuze vermakelijk dat hij nog steeds zo'n moeite deed om zich daartegen in te dekken.

 

'Nou, hup, voor den draad ermee!', sprak de directeur terwijl hij ongeduldig met zijn staart begon te zwiepen. Zeurkat hernam zich, ondanks de vele spottende blikken die hem ten deel vielen. 'Ik..ik…ik…nou, ik vind die lichtgevende tekst op de zijgevel gewoon nogal stuitend. Ik bedoel…wat nou NEUK KERSTMIS? Kerstmis is toch niet krols of zo? Denkt u niet dat dit tot aanstoot en opstootjes zal gaan leiden? Ik vermoed zomaar van wel namelijk… En een dergelijk motto staat bovendien ook zo haaks op de kerstgedachte! Mijns inziens dan, he.' 

(wordt vervolgd…)

Wil je het Kat en Hond-kerstverhaal in de juiste volgorde lezen? Klik dan nu op  Kerstverhaal (10) – Een schokkende tekst of begin bij het begin: Kerstverhaal (1) – Een estafettevertelling…

Kerstverhaal (8) – De directievergadering

Iedereen ging er eens goed voor zitten, benieuwd naar wat de directie te melden had. Sommige waren al helemaal klaar voor de kerst, dat was echt duidelijk te zien…

dog christmas hond kerst

kat cat kerstmis christmas 

 

 

De directie maakte eveneens een ontspannen indruk…

directie

'Wij zijn dit jaar bijzonder in onze nopjes met de kerstdecoratie in huis' , begon de directeur. ' Ja, jullie hebt echt je best gedaan, dat is te zien' , vulde de directrice luid spinnend aan.

(wordt vervolgd…)

Wil je het Kat en Hond-kerstverhaal in de juiste volgorde lezen? Klik dan nu op http://katenhond.blog.nl/kerstverhaal-2007/2007/12/13/kerstverhaal-9-speciale-versieringen… of begin bij het begin: Kerstverhaal (1) – Een estafettevertelling…

 

Kerstverhaal (7) – Sneeuwpret!

En zo gebeurde het in deze donkere dagen voor Kerstmis dat de dieren zowaar aardigheid begonnen te krijgen in de sneeuw…

sneeuw snow dog hond

'Zie je wel dat het best meevalt met die klimaatveranderingen,’ baste Herman, ‘ik kan er zelfs een hele sneeuwbulldog van kleien! Hiero! Kijk dan! Zooo, dassie om… Nou?’

bulldog snow snowman sneeuw sneeuwman 

Rooie Willem gaf een potje Onzichtbaar Skiën ten beste…skiën ski cat kat sneeuw snow  

Bart ging in zijn overmoed zelfs tikkertje spelen met de buren. Hele aardige buren trouwens, hoor! Kan ik echt geen kwaad woord van zeggen. Maar niet bepaald slim of zo… ze hebben althans geen flauw benul dat het huis naast hen niet door mensen wordt bewoond, maar alleen door honden en katten. En dat is maar goed ook. koe cow reindeer rendier arreslee sleigh kerstmis christmas sneeuw snow 

 Maar plotseling klonk er buiten een ijl stemmetje. 'Iedereen moet binnuhkomen! Tis directievergadering! Nú-huu!' snow sneeuw kitten katje  

Onmiddellijk  gingen alle katten en honden die buiten aan het dollen waren hun voeten vegen en hun vacht uitschudden. De directie kon je maar beter niet te lang laten wachten…   

(wordt vervolgd…)

Wil je het Kat en Hond-kerstverhaal in de juiste volgorde lezen? Klik dan nu op  Kerstverhaal (8) – De directievergadering of begin bij het begin: Kerstverhaal (1) – Een estafettevertelling…

Kerstverhaal (6) – Zinloos geweld in de sneeuw

Op een gegeven moment begonnen er zelfs een stel met sneeuwballen te gooien, waardoor boodschappen doen bijna onmogelijk werd.

Waar had dat nou voor nodig?

  

Je verwacht het niet, van huisdieren onder elkaar, maar waarschijnlijk werden de katten onder vuur genomen door de honden. De sneeuwklompen aan hun poten spraken namelijk boekdelen…

   

 

…al moesten ze zelf ook de nodige voltreffers incasseren…

(wordt vervolgd…)

Wil je het Kat en Hond-kerstverhaal in de juiste volgorde lezen? Klik dan nu op  Kerstverhaal (7) – Sneeuwpret! of begin bij het begin: Kerstverhaal (1) – Een estafettevertelling…

 

Kerstverhaal (5) – Staart valt af

Het werd  zelfs zó koud, dat de staart van Rilkat eraf viel. Dat was uiteraard minder leuk.

 

Nu waren de kleine hondjes ineens bang dat hun pootjes eraf zouden vallen.

 dog puppy snow hondje sneeuw

Dat gebeurde natuurlijk niet, want anders zouden ze niet meer kunnen lopen. Die staart van Rilkat viel er wel vaker af, dat gaf verder niksDe jongens van de Technische Dienst zouden 'm wel weer even vastzetten met Photoshop, dat zou helemaal goedkomen. Echt.

Wacht even, we dwalen af nu…

(wordt vervolgd…)

Wil je het Kat en Hond-kerstverhaal in de juiste volgorde lezen? Klik dan nu op  Kerstverhaal (6) – Zinloos geweld in de sneeuw of begin bij het begin: Kerstverhaal (1) – Een estafettevertelling…

   

Kerstverhaal (4) – De buitenboel winterklaar

De dieren zorgden dat ze op alles waren voorbereid. Ook wat betreft de buitenboel. Want als het eenmaal ging sneeuwen, ja, dan moesten ze natuurlijk wel een beetje adequaat kunnen handelen…

 bulldog snow shovel sneeuw

…en  ja, hoor! Wat denk je? Het GING sneeuwen! Eerst een beetje waterige vlokjes, die meteen smolten zodra ze op de grond kwamen.

cat snow birdhouse kat sneeuw vogelhuisje 

Maar allengs en gaandeweg werden de vlokken steeds substantiëler.  

 

(wordt vervolgd…)

Wil je het Kat en Hond-kerstverhaal in de juiste volgorde lezen? Klik dan nu op  Kerstverhaal (5) – Staart valt af of begin bij het begin: Kerstverhaal (1) – Een estafettevertelling…