Kattefratsen

En dan is het ijs weg en probeer je je als kat te redden met wat er wel is; viezigheid…
Nou is Marcus een hele schone kat, maar regent het, zoals gister, dan kun je hem er zo op betrappen dat hij in de stromende regen, op de tuintafel van de buren, zijn vacht aan het wassen is, mij af en toe eens onverschillig door het raam aankijkend; “jij wast je toch ook niet zonder water?”.


Maar bij douchen hoort afdrogen, en dus krijgt Marcus, als een echte koning een ware afdroogbeurt met een zachte handdoek, wat hij niet eens echt leuk vindt, want… en dat blijkt later pas… hij was nog niet klaar. 
Vijf minuten nadat hij is gedroogd, gewreven en warm gemaakt wil meneer namelijk weer gewoon het rotweer in. Ik kijk naar buiten en ben blij dat ik binnen zit, hij kijkt naar buiten en ziet blijkbaar een aantrekkelijke speelplaats.

Komt hij vervolgens binnen, dan heeft zijn dikke, wollige vacht zich volgezogen met water en krijg je, als je niet uitkijkt een waar waterballet in je huiskamer. Marcus deert het niet. Marcus heeft gedouched.

En daar gaat hij dan, de natte buitenwereld in, want als je hem nu niet naar buiten laat, zal het je de rest van de dag bezuren, dat heb ik inmiddels wel geleerd. Slechts als het donker is ben ik niet over te halen, dan kunnen ze piepen, krijsen, grommen, maar die deur blijft dicht.

En daar zit Marcus dan die avond -een hele dag van spelen achter de rug- als nog voor de deur te bedelen. “Je weet wel beter dan dat”, zeg ik, wanneer ik langs hem heen loop en dat is ook zo… Marcus weet het dondersgoed, maar hij accepteert het gewoon niet; “hoezo die deur zit dicht?”. Geslepen zoekt hij naar degene die de minste weerstand biedt en miauwt alsof hij al drie weken opgesloten zit, met een kop van “ze zijn zo gemeen voor mij!”.

We weten hier in huis dat Marcus het heeft opgegeven, als hij languit gestrekt op de koude vloer gaat liggen, voor de deur; “nog steeds geen medelijden?”. Na een paar minuten geeft hij het dan echt op en kruipt in zijn warme mandje. Lang boos blijft hij niet en al gauw rolt hij op zijn rug, voor wat buikkrabbeltjes. Wat een portret!

Lees ook:Binnenpret
Lees ook:(B)engel?
Lees ook:Ik test mijn nieuwe baas
Lees ook:Kattenluikjes een probleem voor ongewenste bezoekers?
Lees ook:Hond bijna dood door liftdeuren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.